Droga rozwoju

10.07.2017

JAK WYCHOWYWAĆ DO ŻYCIA W RODZINIE? – URSZULA DUDZIAK

Jak wychowywać do życia w rodzinie?

 

Godność i wartość każdego człowieka zobowiązują do traktowania go z szacunkiem, miłością i troską. Dotyczy to zwłaszcza dziecka, które ma prawo oczekiwać od starszych, kompetentnych i doświadczonych życiowo ludzi ukierunkowania i wsparcia swego rozwoju. Taką odpowiedzialność przyjmują na siebie w pierwszym rzędzie osoby planujące stać się rodzicami. Taką odpowiedzialność podejmują również nauczyciele/wychowawcy. Wśród autorytetów wychowujących są ludzie reprezentujący różne dyscypliny wiedzy, zajmujący różne stanowiska, często będący osobami publicznymi lub wykonującymi zawód mający szeroki zakres oddziaływania. Zdrowy rozsądek, mądrość życiowa, doświadczenie, umiejętności, wiedza stanowią skarb, którym można i trzeba dzielić się z innymi. Każde pokolenie zawdzięcza coś swoim przodkom i ma do przekazania wiele treści potomkom. Szczególną rolę do spełnienia mają ci, których zawód wiąże się z oddziaływaniem pedagogicznym wobec wchodzących w życie uczniów.

28.04.2017

ROLA KOBIETY W KOŚCIELE. DLACZEGO KOBIETA NIE MOŻE BYĆ KSIĘDZEM? – KLAUDIA KRÓL

Na wstępie pragnę zaznaczyć, że Bóg nie uznaje kobiety za gorszego rodzaju płeć od mężczyzny. W Jego zamyśle oboje są jednakowo ważni. Wszystko, co stworzył Bóg jest bardzo dobre, kobieta to korona stworzenia. W planie Bożym zajmuje niewzruszalne miejsce.
Obecnie w Kościele toczą się dyskusje, czy kobieta powinna pełnić  funkcję kapłana?
24.03.2017

ŚLAD MIŁOŚCI – RENATA CHRZANOWSKA

Wolontariat (łac. voluntarius) oznacza dobrowolną, bezpłatną pracę, przede wszystkim na rzecz osób chorych, niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie (Słownik Języka polskiego PWN). Mówiąc o istocie wolontariatu, należy zwrócić uwagę na trzy jego wymiary. 

03.03.2017

"ADA, TO NIE WYPADA". CZY SAVOIR VIVRE JEST DZISIAJ POTRZEBNY? – BOŻENA ROMANOWSKA

W dawnych czasach przywiązywano wielką wagę do kultury bycia na co dzień, wiedziano, co wypada, a co nie wypada. Z kolei po drugiej wojnie światowej częstokroć zwalczano savoir vivre jako przejaw „starego porządku”. Dobre wychowanie przekreślano, w niektórych kręgach odrzucano chrześcijańską kulturę i chrześcijańskie zasady.